“Journalisten zijn schrijvers, maar niet alle schrijvers zijn journalisten.”

Gerard Bakker, eigenaar van Radix, blogt namens zijn bedrijf. Ook ging hij in de leer bij Kitty Kilian van de Blogacademie. De zakelijke blogger noemt journalisten elitair en ouderwets.

“Journalisten zijn schrijvers, maar niet alle schrijvers zijn journalisten. Vroeger waren er een beperkt aantal media die nieuws en informatie verspreidden. Het publiek moest er van uit kunnen gaan dat deze gegeven informatie enigszins objectief was, er behoorden geen alternatieve motieven achter te schuilen. Via redactiestatuten legden deze media verantwoording af aan hun publiek, en dat gebeurt nu nog steeds bij enkele media. Maar wat is het redactiestatuut van de Libelle? Of van de Allerhande? Publiceren is tegenwoordig gedemocratiseerd. Er zijn een heleboel verschillende types schrijvers, journalisten zijn slechts één type. Er zijn vele vormen van nieuwsverspreiding die lang niet allemaal een statuut ter verantwoording hebben.

Foto: Gerard Bakker
Foto: Gerard Bakker

“Niemand wil meer voor nieuws betalen. Zolang je journalistieke informatie wil overdragen, moet je naar alternatieve verdienmodellen zoeken. Want kranten zijn een uitstervend medium, laten we heel eerlijk zijn. Journalisten begrijpen soms niet dat hun bestaan afhangt van het feit dat de inkomsten uit advertenties vergaart worden. Het liefst werken zij in een wereld waarbij zij kunnen schrijven wat ze willen en dat alles nog gelezen wordt ook, maar aan het eind van de maand wel een salaris krijgen. Dat komt natuurlijk ergens vandaan. Op het moment dat je onafhankelijkheid predikt, is een scheidslijn tussen commercie en objectiviteit belangrijk. Ik zeg ook niet dat redactiestatuten overbodig zijn. Integendeel. Maar af en toe moet er gesneden worden in dat wat er geschreven wordt om het hoofd boven water te kunnen houden.

“Journalistiek denken is een ander denken dan bloggers denken. Neem bijvoorbeeld de bedrijfsbloggers. Die bloggen vanuit de marketinggedachte, zij demonstreren de bedrijfswaarde en hun trust met als doel om klanten te werven. Zijn zij ook helemaal niet geheimzinnig over. Dat is hun doel. Punt. Ik blog ook vanuit die gedachte, ik ben geen journalist. Daarnaast heb je een groep bloggers die bloggen om het bloggen. Omdat zij ook wat willen verdienen beginnen zij in feite een minikrantje. Zij bloggen over een willekeurig onderwerp, vullen dat met reclames en affiliate marketing en promoten daarin producten. Hierdoor zijn deze bloggers interessant voor bedrijven. De derde sfeer van bloggers zijn figuren als EnzoKnol die leven van de views en het aantal clicks die zij vergaren door genoeg stompzinnigheid te brengen. Ik kan ze nooit betrappen op de overdracht van informatie, maar mensen vinden dit schijnbaar erg prettig om naar te kijken. Kortom: het publiek kijkt en leest wat het wil. Je moet niet alles dat gepubliceerd wordt bekijken door de journalistieke bril. Minimaal de helft is nonsens.

“De geest is uit de fles dat alleen de journalisten weten wat goed voor het publiek is. Het publiek weet dondersgoed waar betrouwbare informatie te halen valt. Kwaliteit drijft altijd boven. Dat er zoveel stompzinnigheid op het internet circuleert bevestigt alleen maar dat het publiek dat graag wil zien. Je denkt ouderwets als je dat als verontrustend ervaart.”

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s