“Het is een redelijke jungle aan het worden.”

­­Engelbert Fellinger is onder andere werkzaam op de internetredactie de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht. Vijf jaar geleden begonnen ze daar met blogs, geschreven door studenten, voor studenten.  

“Aanstaande studenten kunnen dan wel van alles lezen in een folder, of via de website, maar het leek ons beter om verhalen te kunnen bieden direct afkomstig van studenten die hier al een aantal jaar rondlopen. Met die gedachte zijn wij vijf jaar geleden begonnen met de HKU blogs. Waarom zou hier een communicatieafdeling tussen moeten zitten, terwijl je de info ook authentiek van een student kunt krijgen? Als je de keuze maakt waar je wilt gaan studeren moet je de instelling waarover je twijfelt op zijn blauwe ogen geloven dat alles gaat zoals geadverteerd is. Onze bloggers kunnen helpen bij deze keuze en laten zien hoe het echt is om hier te studeren.

Foto: Engelbert Fellinger

“Je zou onze blogs als een manier van werving kunnen opvatten, ik zie het liever als een soort voorlichting. Zo hoop ik ook dat de lezer het ervaart. De HKU blogs moeten een reëel beeld geven van hoe het is om aan een kunstschool te studeren. Daar horen goede momenten bij, en soms slechte momenten zoals het echte leven is. De studenten die bij ons schrijven, krijgen de volledige vrijheid over wat zij publiceren. Ik fungeer ook niet als een eindredacteur, het is de eigen verantwoording van de bloggers over wat zij schrijven. Toen wij hier vijf jaar geleden mee begonnen was dat heel vernieuwend. De communicatieafdeling had in eerste instantie flinke vraagtekens gezet bij deze vrijheid. Maar zolang wij onze bloggers het vertrouwen geven, krijg je daar transparantie voor terug. De enige eisen die wij als redactie stellen, zijn op het gebied van spelling en gezond verstand. Als je bijvoorbeeld met iemand een hooglopend conflict hebt, dan mag dat rustig gemeld worden, maar om diegene met naam en toenaam te noemen gaat te ver.

“Onze blogs richten zich tegenwoordig alleen op Facebook, omdat het bereik daar het grootst is. Andere web-services zijn wat statischer qua gebruik en interactie. Dat wil niet zeggen dat ik Facebook een geweldig medium vind. Alle controverse rondom privacy vind ik niet prettig en maatschappelijk onwenselijk. Mijn paradox is dat ik heel goed weet hoe ik mensen kan bereiken en hoe ik kan adverteren, terwijl dit verdienmodel een miljoenenindustrie is geworden waar ik argwanend tegenover sta. De manier waarop Google omgaat met gegevens om daarmee handig met advertenties op in te kunnen spelen vind ik niet kunnen. Je komt tegenwoordig redelijk op gespannen voet te staat met vrijheid van informatievergaring en -aanbieding. Het is een redelijke jungle aan het worden, laat ik het zo maar zeggen. Het recht van de sterkste, in dit geval de rijkste, gaat in mijn ogen prevaleren.

“Noem me een beetje jaren ’90 hierin, maar ik geloof echt dat wanneer je met goede content komt dat mensen dit meer waarderen dan als je met trucjes als ‘clickbaits’ gaat werken. Ik doe niet mee aan die hype van trucjes. Na een tijdje kennen de mensen die foefjes ook wel en dat moet er weer iets nieuws worden bedacht. Ik doe het liever op kwaliteit. Dat is een zaak van lange adem. Als je een dag niets publiceert, dan moet je de volgende dag extra je best doen om die aandacht weer te pakken. Maar ik ga niet mee in het korte termijn denken. Geef mij maar kwaliteit.”

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s