“Iedereen is op zoek naar een nieuwe manier om publiek aan zicht te binden.”

Naar aanleiding van een artikel geplaatst door HP De Tijd richtte ik mij tot de auteur om hem te vragen naar zijn beweegredenen. Ik was namelijk een artikel met dezelfde strekking eerder op de dag tegengekomen. Nick Muller omschrijft deze tendens en plaatst het in een breder perspectief.

“Mijn taak als webredacteur is het zoeken van onderwerpen waarvan ik denk: dat moet men zien, of dat moet men lezen. En daar schrijf ik dan een stukje over. Mijn doel is om zelf zoveel mogelijk eigen content online te zetten, verhalen die nog niemand anders heeft, maar dat is lastig. Daarom schrijf ik ook af en toe over onderwerpen die al door andere media zijn opgepikt. Het is niet vanuit commerciële overwegingen dat ik zo’n stukje plaats, maar omdat ik het gewoon een tof onderwerp vind waarvan ik denk: dit moet iedereen zien.

Foto: Bob Bronshoff
Foto: Bob Bronshoff

“Zoals ik al zei: soms kom je iets tegen wat heel tof is en dan heeft iemand anders daar al over geschreven. In dat geval zoek je een andere invalshoek, of – als het beeld belangrijker is dan de tekst – schrijf je een klein intro, en meer ook niet. Je hebt gelijk als je stelt dat er niets nieuws bij komt: we schrijven over hetzelfde onderwerp met dezelfde informatie die voorhanden is. Maar geen enkel medium kan bestaan van eigen content. De nieuwsmedia brengen ook elke dag hetzelfde nieuws, zij het in een ander jasje. Ik vind wel dat je als journalist een bepaalde verantwoordelijkheid hebt: plagiaat is natuurlijk uit den boze, en wanneer nodig moet je de bronnen goed vermelden. En toch ook altijd op zoek gaan naar eigen verhalen, want ook die liggen door onze online verbondenheid meer en meer voor het oprapen.

“Dat de traditionele journalistiek aan het veranderen is staat als een paal boven water. Dat alles sneller en gemakkelijker moet ook, dat is de aard van de mens. Stel je voor dat alles niet sneller en gemakkelijk moest, dan hadden we nooit een landbouw- of industriële revolutie gehad. De innovatie gaat met vallen en opstaan. NOS op 3 probeert met ronkende koppen en catchy onderwerpen een jonge doelgroep te bereiken, een groep die niet automatisch naar het nieuws kijkt. De inhoud van die berichten is in de meeste gevallen prima, het is alleen de vorm waar je je aan kunt storen. NOS op 3 kopte vorige week over een massamoord op Lowlands. Dat bleek over de bestrijding van wespen te gaan. Zo’n kop gaat te ver.

Gaat de kwaliteit van journalistiek achteruit? Ja, zou de pessimist zeggen, het wordt alleen maar slechter. Ik weet het eerlijk gezegd niet zo goed. Iedereen is op zoek naar een nieuwe manier om publiek aan zich te binden, en soms sla je dan de plank mis – zoals bij die kop over Lowlands. Mijn verwachting is, maar daar heb ik geen concrete cijfers van, dat er vandaag de dag evenveel kwaliteitstukken worden geschreven als dertig jaar geleden, misschien zelfs wel meer. De nieuwe generatie, onze generatie, betaalt daar via online kiosken als Blendle graag voor. Je zou hooguit kunnen stellen dat er naast de kwalitatief hoogstaande stukken ook veel meer pulp verschijnt dat pakweg tien jaar geleden. Die verhoudingen liggen simpelweg anders.”

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s